1. Nitowanie aktywne. Połączenie może się obracać względem siebie. Nie jest to połączenie sztywne.
Na przykład: nożyczki, szczypce.
2. Nitowanie stałe. Połączenia nie mogą się przemieszczać względem siebie. Jest to połączenie sztywne.
Na przykład linijki kątowe, tabliczki znamionowe na zamkach trójpierścieniowych i budynki mostowe.
3. Uszczelnij nitowanie. Połączenie nitowe jest szczelne i nie przepuszcza gazu ani cieczy. To połączenie jest sztywne.
Nitowanie można podzielić na dwa rodzaje: nitowanie na zimno i nitowanie na gorąco. Nitowanie na gorąco charakteryzuje się dobrą szczelnością, ale między prętem nitowym a otworem na gwóźdź występuje szczelina, która nie może przenosić siły. Podczas nitowania na zimno pręt nitowy jest spłaszczony, a nit jest wypełniony otworami, a szczelina między prętem nitowym a otworem na nit nie występuje. Nity stalowe o średnicy powyżej 10 mm są podgrzewane do temperatury 1000–1100°C w celu nitowania na gorąco, a siła uderzenia na jednostkę powierzchni pręta nitowego wynosi 650–800 MPa.
Do łączenia stosuje się najczęściej nity stalowe o średnicy mniejszej niż 10 mm oraz nity wykonane z metali nieżelaznych, metali lekkich i stopów o dobrej plastyczności.nitowanie na zimno.
Czas publikacji: 02-11-2023